Tag Archives: فرنود

دیدار درمتن یک تابلو / غلامحسین فرنود

دیدار درمتن یک تابلو غلامحسین فرنود به بهانه‌ی چاپ تابلو «آذربایجان» اثر «پرویز حبیب‌پور» همیشه نقاش بوده. نقاشی، زندگی او محسوب می‌شده.‌این همیشه، در مورد پرویز حبیب‌پور چنان شمولی دارد که حتی یک دقیقه هم گسستگی نشان نمیدهد. پیوسته و مدام. بنابراین دوران‌های‌ اسارت او هم همه آزادی بوده است. ازاین لحاظ من او را یک هنرمند واقعی دیده‌ام. هنرمندی ...

Read More »

هم سَبیل، هم سِبیل */ غلامحسین فرنود

هم سَبیل، هم سِبیل * غلامحسین فرنود نقطه تلاقی انسان‌دوستانه شرق و غرب کجاست؟ تفکیک دنیا به شرق و غرب یک امر طبیعی و گریزناپذیر است؟ برتری یک پارچه شرق بر غرب، و بالعکس را، قبول کرده‌اید؟ جعبه سوال را باز می‌کنی که بهانه یک بساط گستری تازه پیدا کنی، دو غول شرق و غرب پیش چشمانت سبز می‌شوند. تو ...

Read More »

سلام بی‌طمع / غلامحسین فرنود

۱۰۰ سال و ۱۰۰ روز از شهادت ستارخان گذشت سلام بی‌طمع / غلامحسین فرنود  پنج نمایشنامه مشروطیت را هر بار که دستم می‌گیرم بخوانم، یا صادقانه بگویم تک نفره برای خودم اجرا کنم، بی‌اختیار می‌روم سراغ «ننه انسی». اجراهایش را در صحنه دیده‌ام، اما هیچکدام در دلم خانه نکرده. می‌گویند خانم عصمت صفوی تحسین اجرایش را از گوهرمراد شنیده؛ روح ...

Read More »

کوتاه ولي بلند/ غلامحسين فرنود

کوتاه ولي بلند/ غلامحسين فرنود چون ماهي- مثلا ماهي سياه کوچولو- کشيده و قبراق، در جستجوي يک طعمه‌ي تازه. طعمه، بهانه است، حرکت و آشنائي و تجربه، هدف. حواس را تيز تيز کردن، هوشمندانه به ارزيابي پرداختن، ‌بي شتاب تصميم گرفتن، بعد از انتخاب ماندن يا دور شدن. نزديک شدن با انگيزه‌ي پيوستن، آستين‌ها را بالا زدن، بيش از توقع ...

Read More »